DODE BOOMPJES

Treurig Foto: C. de Munck

Nog steeds zie ik café's en restaurants met treurige beplanting voor de deur. Ik heb bij dit restaurant de eigenaar over de dode boompjes, die er al de hele zomer staan, aangesproken. Helaas, heeft het niet geholpen. Zijn excuus was dat voorbijgangers de bakken gebruiken om er in te plassen. Onzin, want dat doen ze in de bakken die voor mijn deur staan ook niet. Zet bijvoorbeeld eens twee wintergroene laurierboompjes in de bakken. Nog een tip laat alsjeblieft die troosteloze andere beplanting aan de voet van die dode boompjes weg. O ja, en geef water! Trouwens je kunt in dit restaurant wel heerlijk mosselen eten. 

TROMPETBLOEM

Campsis 

De trompetbloem (Campsis) is een subtropische klimplant die zich met hechtwortels aan de muur vasthoudt. De roodoranje bloemen verschijnen in augustus en kunnen een gevel in vuur en vlam zetten. De klimmer moet wel echt op het zuiden en wat beschut staan. Tegen een houten wand is een klimmer met hechtwortels vaak niet aan te raden. De hechtwortels kunnen het hout flink beschadigen. Ook hier zal de witte muur van de hechtwortels niet echt opknappen, maar misschien is het een huurhuis?

BORREL OP DE BRUG

Gezelligheid

Op de eerste zaterdag in september wordt hier op de brug elk jaar een buurtborrel gehouden. Een goed initiatief om iedereen na de vakantie weer eens te spreken. De kwaliteit van mijn foto is na al die wijntjes ver onder de maat. Toch kun je nog net op de brugleuning hangbakken met geraniums (Pelargonium) ontdekken. Die bakken worden door vrijwilligers uit de buurt onderhouden. Waarvoor hulde! 

HAZELNOOT

Hazelaar (Corylus avellana) foto: Mariek van Gessel

Collega Marieke van Gessel mailde mij van de week dat ze bij een wandeling in de Pijp bijna door hazelnoten onder vuur werd genomen. Ze vielen uit een rijtje hazelaars. De hazelaar is een ijzersterke struik van een meter of twee hoog. Hij wordt zelden in een tuin toegepast. Logisch, want hij ziet er niet echt swingend uit. Wel draagt de struik in het vroege voorjaar mooie katjes. Hazelnoten zijn calorierijk, maar supergezond. Ze zitten vol goede vetzuren, ze verbeteren de concentratie, ze verlagen ouderdomsdiabetes, ze voorzien het lichaam met omega 3-vetzuren. En... de lijst van goede eigenschappen is nog veel langer. Verse hazelnoten kun je in de oven roosteren. Kijk hoe je dat doet op http://notenspecialist.com/soorten-noten/hazelnoten/roosteren/ 
Goede rassen zijn Corylus avellana 'Gunslebert' met grote vruchten. 'Webb's Prize Cob' heeft grote, smalle en vrij zoete vruchten. 'Rode Zellernoot' heeft decoratief roodbruin blad en de kleine vruchten hebben een mooie kleur en smaken lekker. 

LELIEGRAS

Leliegras (Liriope)

Een ideale, 30 cm hoge plant voor geveltuintjes is leliegras (Liriope muscari). De plant is wintergroen en heeft grasachtig blad. Hij kan in de zon en in de halfschaduw staan en de bloei is laat vanaf eind augustus tot in oktober. 
Voor wie meer wil weten over de officiële naamgeving van planten even het volgende. De eerste, wetenschappelijke naam van een plant is de  geslachtsnaam in dit geval Liriope. De tweede naam - soortnaam of soortaanduiding - zegt vaak iets over de eigenschap van de plant. In dit geval is dat muscari. Deze soortaanduiding dankt de plant aan de gelijkenis met het blauwe druifje dat in het latijn (Muscari) heet. Zijn jullie er nog? Een gemakkelijker voorbeeld is het volgende: Buxus sempervirens. Buxus is de geslachtsnaam en de soortaanduiding sempervirens zegt iets over de plant. In dit geval semper (altijd) virens (groen). Staat er sempervirens achter een plantennaam dan weet je dat hij wintergroen is. We hebben dit alles te danken aan Linnaeus. In 1753 verscheen zijn belangrijkste boek over de botanie ooit; Species Plantarium. 

LEKKERE LECTUUR

Sierui (Allium)

Op internet kun je heel veel informatie over tuinen vinden. Toch blijf ik het fijn vinden om ouderwets over tuinen te lezen. Vooral het bestuderen van een catalogus met een uitgebreide beschrijving van vaste planten, rozen of bloembollen vind ik erg leuk. Zo'n catalogus heeft meestal een handzaam formaat en is ook ideale literatuur voor bijvoorbeeld op het toilet. Met dit mooie weer is het even een omschakeling om over bloembollen na te denken, maar de catalogus van Peter Nijssen is uit. Een prachtig boekwerkje met foto's van bloembollen. Vooral bijzondere bollen komen aanbod en de lijst met sieruien (Allium) is eindeloos. Natuurlijk kun je alles ook op de site bekijken, maar wil je even een rustig leesmomentje bestel dan de catalogus op www.pc-nijssen.nl

SUZANNE

Suzanne-met-de-mooie-ogen

Op de gracht langs een stoephek groeit deze Suzanne-met-de-mooie-ogen (Thunbergia alata). Deze slingerplant wordt ook vaak als kamerplant toegepast en heeft een vrolijke uitstraling. Suzanne kan prima in een kas of serre overwinteren, want in de winter buiten zal ze het loodje leggen. 

EETBAAR OF NIET

Passievrucht

De passiebloem (Passiflora caerulea) krijgt nu oranje vruchten. De foto is niet helemaal goed op kleur, want de bloem is in het echt blauwer. De vrucht hing nogal hoog en ik kon er niet goed bij. Ik durfde ook niet aan te bellen om een keukentrapje te vragen... Helaas, zijn de oranje vruchten niet lekker, want ze smaken heel flauw. De vruchten van de  passiebloem (Passiflora edulis) schijnen wel eetbaar te zijn.  

VAN KAMER- NAAR BUITENPLANT

Fatsia japonica 

Ik ben niet zo van de kamerplanten. Na een tijdje ben ik ze zat en verhuizen ze naar buiten. Zo heb ik geleerd dat er veel soorten zijn die prima buiten kunnen staan. Dat is bijvoorbeeld het geval met slaapkamergeluk  (Soleirolia soleirolii). Die Latijnse naam vind ik trouwens best ingewikkeld voor zo'n klein plantje. Fatsia japonica wordt binnen meestal veel te groot en vaak werd hij dan naar buiten gekieperd. Maar daar bleek hij, in de stad tenminste, winterhard. Een plek met wat schaduw is prima en in het najaar verschijnen een soort bolletjes die op die van een struikklimop lijken. Buiten hoef je het blad van deze plant niet af te stoffen. Dat zou voor mij de doorslaggevende reden zijn om hem onmiddellijk in de tuin te zetten.   

SCHELPEN EN WEEKDIEREN

'Breng je schelp'  Foto: NMV

Ooit heb ik voor Libelle Balance een artikel over schelpen geschreven. Ik wist niet veel van schelpen, maar heb me daar toen in verdiept. Ik heb me toen geschaamd dat ik nooit echt goed naar schelpen heb gekeken. Ook wist ik niet dat een schelpenverzamelaar een malacoloog wordt genoemd. Lijkt me trouwens een prima vraag voor de quiz 'De Slimste Mens'. 

‘Breng je schelp’ is een initiatief van de 80-jarige Nederlandse Malacologische Vereniging, de club waarin liefhebbers van schelpen, slakken en andere weekdieren elkaar ontmoeten. Op een ‘Breng je schelp’- dag kan iedereen langskomen met zelf gevonden schelpen en slakken waar hij of zij graag meer over wil weten. Deskundigen ‘malacologen’ maken bezoekers wegwijs in de wondere wereld van de weekdieren en ze kunnen veel vertellen over meegebrachte schelpen en horens. Wie weet zit daar wel een echte schat tussen! Het wordt dus een soort ‘Tussen kunst en kitsch’ voor schelpen en slakken, en dan zelfs nog een beetje meer. Want op een aantal plekken worden films en video’s vertoond of zijn kleine tentoonstellingen te bewonderen. Ook lezingen maken hier en daar deel uit van het programma, en soms kun je zelf lekker grabbelen in een bak met schelpen om daar vervolgens meer over te weten te komen.

Op zaterdag 27 september a.s. start ‘Breng je schelp’ in Naturalis Biodiversity Center, Leiden, om daarna gedurende de herfst van 2014  in alle hoeken van ons land op te duiken. ‘Breng je schelp’ is bedoeld voor iedereen, van jong tot oud en van beginnende tot meer ervaren schelpenliefhebbers. Het maakt niet uit of je met schelpen komt van het Nederlandse strand, uit Frankrijk of uit een ver tropisch oord, of ze vers zijn of fossiel: we proberen je te helpen en meer te vertellen over je vond­sten. Op een aantal plaatsen is ook een deskundige aanwezig voor meegebrachte fossielen. En als je gewoon geinteresseerd bent en geen schelp hebt om mee te brengen, ben je ook van harte welkom! 

Tuintip: Wil je in je eigen tuin zo'n leuk schelpenpaadje maken? Kies hiervoor dan een plek in de volle zon. Anders worden de schelpen al snel groen en gaat het mooie effect verloren.